• Dec 18th 2008

…en zo bevond lalalalinder zich weer ‘on the road’. Dinsdagavond kwam ik laat aan in een donker Damascus. Ik had een reservering gemaakt in hét backpackershotel van Damascus, maar helaas was deze kamer niet meer voor me beschikbaar. Er was wel een 2-persoonskamer (=twee keer zo duur) met de douche aan de andere kant van het hotel. Je zucht en je betaalt, wat kan je anders? Ik zag er helemaal niemand en omdat het al 22 uur was durfde ik ook niet naar buiten – met of zonder trouwring van mijn nieuwe hubbie Joeri. Naar bed dan maar en hopen dat je niet hoeft te plassen. Gelukkig weet ik inmiddels dat ‘s ochtends de wereld in een vreemd land er heel anders uit ziet…

[pauze voor dramatisch effect]

Ik werd wakker en de zon scheen door de luiken. Ik daalde af naar de prachtige binnenplaats waar citroenbomen wat schaduw bieden voor je ontbijtje. Zitten kletsen met een Engelsman die weer een Aussie kende en zo meteen vriendjes gemaakt. Dat is niet zo moeilijk, want er zijn heel weinig (Westerse) toeristen dus iedereen praat met elkaar. De Australiër gaat hier vier maanden studeren aan de Universiteit van Damascus en zijn dagtaak was zich daar inschrijven. Wat is er leuker dan een land leren kennen via zijn universiteit? De uni lijkt in niets op het Oostindisch Huis – grote beige gebouwen met lange witte gangen en posters van de president aan de muur. De studenten zijn heel wisselend: de meeste meisjes dragen een hoofddoek (geen niqaabs, die ze je hier nauwelijks) maar er zijn er ook met onbedekt haar, hakken en lagen plamuur (in die zin lijkt het wel wat op CW). De mannelijke variant van deze ‘westerse’ stijl is een strakke broek, open overhemd met flink veel uitpuilend borsthaar en met gel strak naar achter gekamd glimmend haar. We werden meteen door iemand aangesproken die ons wilde helpen. Syriërs zijn namelijk onwijs gastvrij. Iedereen heet je welkom, iedereen wenst je vrede en iedereen vindt het fantastisch dat je er bent. Onze nieuwe vriend bood ons koffie aan en nodigde ons uit voor zijn verlovingsfeestje volgende week. Ik was druk foto’s aan het maken en een jongen trok me aan mijn mouw. Of ik misschien een foto van hem en zijn vriend wilde maken zodat ik thuis kon laten zien dat ze geen terroristen zijn. Over een tijdje online te bewonderen!

Op straat wordt er heel erg naar me gestaard, maar dat is okay want het blijft bij staren (en een paar jongens namen stiekem foto’s van me – ik zou zeggen: veel plezier!). In het hotel slaan de jongens die er werken respectvol hun ogen neer als ik voorbij loop – een rare ervaring want als niet-Moslim lees je dat als negeren en dus als disrespectvol. Ik denk niet dat Rita V het hier leuk zou vinden. Mannen kussen elkaar niet alleen, ze geven elkaar als begroeting ook een paar kleine kusjes om vervolgens glimlachend hand in hand te gaan staan. Een van mijn nieuwe vriendjes heeft een jaren ’70 snor en op straat riep een mannelijke voorbijganger naar hem “sexy snor mijn vriend!” Opnieuw: andere gendercodes hier. Er wordt niet gehasseld, heel soms biedt een verkoper zijn waar aan, maar als je netjes bedankt, roept hij alleen terug “welkom in Damascus”! Ik vind het hier te gek.

Damascus is prachtig, vooral de oude stad is betoverend. Je kunt je met gemak voorstellen hoe die winkeltjes er tijdens de Romeinse tijd uitzagen, of tijdens de kruisvaarders, of de Ottomanen of wat dan ook. Het lijkt ook wel alsof ze nog steeds hetzelfde verkopen: houtwerk, kleden, nootjes. Hier zie je ook weer die merkwaardige clustering van winkeltjes die ik overal in de niet-eerste wereld tegenkom: alle nootjesverkopers zitten bij de andere nootjesverkopers, alle waterpijpboeren bij de waterpijpboeren. Kom op jongens, diversificeren, vind dat gat in de markt! Ik heb ook al snel mijn weg gevonden naar het Christelijke kwartier, waar de huizen rijk versierd zijn met lampjes die tezamen arrensleeën vormen. Wat moet ik daar nou? In het Christelijk kwartier, zo snapt u wel, wordt de alcohol rijkelijk geschonken en de trouwe lezer weet dat lalalalinder wel van een biertje houdt… (Ik maakte me nogal zorgen of dit een droge reis ging worden :-) )

Veel salaam gewenst!

PS Facebook is hier banned – echt waar! Blijft toch een dictatuur hè…


This post is categorised in Stories

This post is tagged

Categories