• Mar 8th 2002

Het is een tijdje geleden dat jullie iets van me gehoord hebben en dat heeft een reden: ik zit namelijk in Laos. Tot een jaar of vier geleden was internet hier nog verboden en de verbindingen die ze nu hebben zijn nogal traag. Dat betekent 20 minuten wachten tot je ingelogd bent bij hotmail, dan tien minuten per mailtje, het schiet dus niet op. Alle e-mail staat even in de wacht tot ik weer terug ben in Thailand… Ik kan jullie echter mijn avonturen niet onthouden, dus vandaar toch ‘even’ een mailtje.

Maandagochtend nabij Chiang Khong (Noord-Thailand) de grens over gegaan – dat wil zeggen, met een pondje de Mekong over – naar Huay Xai, Laos. We wilden proberen met een groepje een boot te charteren, omdat we slechte verhalen hadden gehoord over met backpackers volgeladen ruimten zonder ramen. Toen we echter de boot zagen, leek het ons wel okay. We dat zijn de twee Nederlanders Ramon en Martijn en de Duitser Reinhardt. De boot zat al aardig vol, op de zogenaamde langzame boot horen twintig mensen en toen wij ons kaartje kochten waren we nummers 42 en hoger.

De boot zat dus vol, er stonden allemaal mensen aan de kant, er moest nog een kast bij en wij dus. Iedereen werd er echter ingepropt, als muizen in een kooitje en wij gingen als laatsten aan boord, daarmee ironisch genoeg de beste plaatsen bemachtigend. De reis zou twee dagen duren en het gezeur was niet om aan te horen. Mij kon het niet zo veel schelen, ik zat goed, ik kon het dak op, ik kon alles zien en het hoort er allemaal bij.

De Mekong is geweldig!!! In een adembenemend landschap kronkelt deze legendarische rivier tussen de bergen door, heel af en toe kom je een ander bootje tegen (vooral veel nare speedboats, omgebouwde vissersbootjes die heel veel herrie maken), maar verder is het stil. Op de oevers zie je bergstammen vissen en hordes bizons badderen en eten. Af en toe legden we aan in een klein dorpje, nederzettingen meer, waar Laotianen af en aan boord gingen. Het was fantastisch!! Ik heb nog nooit zulke ongerepte natuur gezien, ieder spoor van moderniteit ontbreekt er. Alle dorpjes die we zagen waren gemaakt van houten hutjes, de mensen leven van het land en van de rivier, je kan je het echt niet voorstellen maar helemaal geweldig! Oh Laos!

‘s Avonds de nacht doorgebracht in Pakbeng, een verschrikkelijke plek. Het is een zandweg met guesthouses, waardeloze guesthouses, die veel te veel vragen voor een belabberde kamer. Gelukkig had het guesthouse waar ik in zat geen ratten en kon ik dus wel slapen. De elektriciteit gaat om 22 uur uit, dus snel je bier (beer Lao!) opdrinken, drie keer plassen en wachten tot het donker wordt. Geloof me, als het in Pakbeng donker wordt, is het echt donker.

Pakbeng beloofde niet veel goeds, maar na nog een geweldige dag op de langzame boot, kwamen we aan in Luang Prabang, de tweede stad van Laos met zo’n 20.000 inwoners. Op de boot veel vriendjes gemaakt en je kent dus meteen iedereen die in het stadje rondloopt. Luang Prabang is een geweldige stad. De tijd lijkt te hebben stilgestaan. Alle huisjes zijn simpel, er is er niets modern en het is rustig & stil. De straat waar mijn guesthouse was, lag open in verband met wegwerkzaamheden. Ik was dus nogal bang voor veel geluidsoverlast. Maar in Laos betekent werken aan de weg met emmertjes stenen en water af en aan lopen. Het was de bedoeling dat ze een goot aan de kant zouden maken, ze waren al een maand bezig en het zou nog zeker vier maanden duren. Onvoorstelbaar! Ik ben absoluut verliefd op Luang Prabang. En het eten is er geweldig, hét overblijfsel uit de Franse koloniale tijd is de baguette, heerlijk broodje kaas gegeten dus. Laos!!!

Op een avond kwamen we dronken terecht in een Laotiaanse disco. Overal leren stoelen en een band die vals speelde. Als mafiabazen namen we plaats in de fauteuils, wapperend met ons geld (het grootste biljet is 5.000 kip, iets meer dan een halve euro!). Dansen was erg lachen, de obers zijn namelijk ook een soort chaperonnes: jongens mochten niet met jongens dansen. Een boel gelachen dus, zeker toen het publiek, voornamelijk locals, begon aan een soort traditionele line dance, waar wij natuurlijk aan mee hebben gedaan.

Donderdag naar de Kuang Si watervallen geweest, heel erg mooi. We zijn helemaal naar boven geklommen (op mijn slippers mama!) en het was wederom prachtig. Alles is hier mooi en geweldig eigenlijk. Daarna nog gezwommen, ook al was het mijn koudste dag tot nu toe: 21 graden maar. Was helemaal verkleumd… Oh Laos!

Het is hier allemaal heel erg arm, je ziet het aan de mensen op straat. Toch is iedereen vriendelijk, de meeste mensen spreken meer Engels dan de Thai, iedereen groet en lacht. De mensen lijken oprecht geïnteresseerd en zijn erg vriendelijk. Het leven is hier erg basaal, het lijkt een beetje of het volk van Laos alles gelaten over zich heen laat komen, na al die jaren van politieke onrust. Eens te meer realiseer je je dan in wat bevoorrechte positie je je bevindt dat je hier naar toe mag reizen! Mmnnn Laos!

Zaterdag moest ik vol tegenzin Luang Prabang verlaten. Ik heb maar een visum voor twee weken en je wilt toch iets meer zien dan. Van Luang Prabang loopt één weg naar beneden richting de hoofdstad Vientiane. De weg gaat hoog over de bergen en zit vol met kuilen. Dat betekent dus goed vasthouden en slapen is er niet bij. Een paar locals hebben de hele weg gekotst want ze zijn niet gewend aan bussen. Het was net een achtbaan. Onderweg wederom alleen dorpjes van houten huisjes gezien, dat is alles. Oh! De bergen! Als Nederlander raak je daar echt stil van. Bergen bergen bergen, niets geen bebouwing of skipistes, alleen maar groen en mooi… Oh Laos!

Uiteindelijk zijn we aangekomen in Vang Vieng, een soort backpackers-chill-out oord halverwege Vientiane. Het stadje is vol met backpackers en beer Lao. In de rivier kan je zwemmen (of je kan met de tuk tuk een stuk verderop worden afgezet en dan naar beneden dobberen zoals ik vandaag heb gedaan!) en overal draaien ze ontspannen muziek. De natuur, de mensen, alles is hier geweldig. Het is verschrikkelijk te bedenken dat in 10 jaar het commerciële toerisme dit allemaal verpest zal hebben. Over 10 jaar is Laos net als Thailand, Thailand dat niets is trouwens in vergelijking met hier. De mensen zijn vriendelijker, het landschap is mooier en het bier veel beter te drinken!!!! Voor het volk van Laos zal het echter wel een verbetering zijn, ze zijn hier zo arm en kunnen het geld goed gebruiken.

Deze mail wordt nu wel erg lang en veel te enthousiast, ik ga dus afsluiten. Zal nog naar Vientiane gaan en dan snel Laos weer uit in verband met het visum. Ik geniet nu echter nog even van alle geweldigheid hier, bedenk me wat de meesten van jullie vandaag hebben gedaan (haha werken!) en ga nog lekker de avond hier beleven… Het leven is mooi! Allemaal naar Laos dus!

Met een vrolijk ‘sabadie!’ zeg ik dan maar doeidoei,
Linda


This post is categorised in Stories

This post is tagged

Categories