• Mar 17th 2002

Sawadiiii!!!

Uw hardcore backpacker is inmiddels weer teruggekeerd in Thailand, een beetje een rare gewaarwording. Ze hebben hier namelijk verkeer en wegen enzo en bovendien rijden ze ook weer aan de verkeerde kant van de weg en was ik dus weer eens bijna dood…

Donderdag (?) uit Vientiane vertrokken naar zuidelijker Laos. Ben nu aan het reizen met Nick, nette webdesigner uit Engeland met bril voor degenen die graag een visueel plaatje willen, en het is erg gezellig. We hadden een beetje willekeurig een stad uit de Lonely Planet gekozen en kwamen terecht in Tha Khaek. Dit zou dus een grote stad moeten zijn, maar er bleek iets anders te zijn. NIETS! Geen restaurants, geen supermarkt en vooral geen farang – Azisch voor buitenlander. We zaten een supermooi hotel met uitzicht over de Mekong, een enorm wit hotel dat een beetje Oosteuropees aandeed. Voor slechts 100 baht de man, toch zo’n 20.000 kip, oftewel 2.5 euro, hadden we een grote kamer met bad en airco… Dat maakte veel goed!

In Tha Khaek weer eens gebruik gemaakt van mijn medi-kit. We waren bij een beekje waar je idyllisch kon zwemmen: in het midden van niets een heldere stroom, geen mensen alleen onze tuk tuk chauffeur. Toen we even op een rotsje zaten uit te rusten van al het heftige ontspannen, zag ik iets op mijn voet. Paniek paniek want het wilde er niet af! Nog meer paniek toen het een beest bleek te zijn! (nou ja, beest… een insect… maakt niet uit) Het was volgens de deskundige diagnose van mijn reisgenoot een leech, ik wist eerst niet wat dat was, maar na lang nadenken realiseerde ik me dat het een bloedzuiger was! ARGH! Ik maak me echter nergens druk om, je lacht alles weg en geniet van de absoluut overdonderde natuur. Ze hebben daar hele rare bergen. Het landschap is vlak, maar af en toe in eens DONJK! berg! ‘s Avonds toch een restaurant gevonden waar ze erg blij waren dat er weer eens klanten langs kwamen. Omdat er geen farang in dit stadje waren, waren we een grote attractie. Iedereen gilt sabadiii! naar je, Lao voor hallo en iedereen staart en grinnikt een beetje. Hoe dan ook, in het restaurant aan de praat geraakt met wat Laosmensjes die Engels spraken. Het beer Lao vloeide rijkelijk en we werden dus gezellig dronken. Dronken Aziaten kan maar één ding betekenen: karaoke! Wat hebben wij gelachen zeg!

De volgende dag met een heftige kater twee uur op een bus gewacht naar Savannakhet, verder naar het Zuiden langs de Mekong. In vergelijking met Tha Khaek is Savannakhet dan weer ineens een hele wereldse stad. De koloniale invloed is er nog goed te zien, alle gebouwen zijn wel erg aftands en helaas hadden ze niet de heerlijke broodjes die we gewend waren in Luang Prabang.

Verder is er daar niet zo bijster veel te doen. Maakte ook niet uit, want we moesten vandaag Laos verlaten in verband met het visum. Toen we gisteren een beetje doelloos aan het rondlopen waren, zijn we aan de praat geraakt met wat monniken. Alle mannen behoren een bepaalde tijd in een tempel te studeren en de meesten doen dat op jonge leeftijd zodat hun opleiding gratis is. De monniken leven volledig van donaties. Stel je echter niet te veel voor bij monnik, dit zijn gewone puberjongens die stiekem roken en hun ogen dit konden afhouden van blonde reuzin. ‘s Avonds overgehaald Engelse les te geven en dat was weer een mooie ervaring. Je maakt toch wat mee hè, op zo’n wereldreis…

Vanochtend zat er trouwens een kakkerlak in de badkamer en we wisten niet zeker of hij dood was of niet. Dappere Nick heeft mijn spullen uit de badkamer gehaald en we hebben snel onze spullen gepakt en zijn gevlucht. Ben dus lekker ongedoucht – een hardcore backpacker is altijd een beetje vies!! (gatverdamme…. wees gerust, ben echt geen hippie geworden en vind het heel vies… maar mijn angst voor killer-kakkerlakken is toch groter dan mijn afkeer voor hippie…)

Helaas helaas is Laos nu weer voorbij, we missen het al heel erg. Het verschil met Thailand is levensgroot. Nare mensen hier!! Vannacht met de trein richting Bangkok en dan de dag erna met de nachttrein richting het zuiden. Deze backpacker heeft weer wat strand nodig, al ben ik nog steeds verschrikkelijk bruin hahaha!!!


This post is categorised in Stories

This post is tagged

Categories