• Feb 26th 2002

Vergeet alles wat je weet over tuktuk chauffeurs! Vandaag heb ik de dag doorgebracht met meneer Bob, de aardigste tuk tuk-er ooit (voor degenen die het nog niet weten en geen Suske & Wiske lezen, een tuk tuk is geen tukker maar een soort driewieler met een motor)! Vanochtend zat ik een dagtripje naar de bergen te plannen, toen meneer Bob naar me toe kwam met de geijkte vraag ‘where you go today?’ Aangezien ik in de veiligheid van mijn guesthouse verkeerde, was mijn anti-tuk tuk-schild even naar beneden en dus antwoordde ik hem. Deze keer geen verhalen dat de berg dicht of vies was, maar gewoon een tip hoe ik daar het beste kon komen. Dat is niet met de tuk tuk! Hoe dan ook, ter informatie liet hij me even zijn boek met aanbevelingen zien. In de harde wereld die toerisme heet, is een aanbeveling goud waard. De mensen hier zijn dan ook diep gelukkig met een vermelding in de Lonely Planet, het maakt hun leven en het garandeert brood op de plank.

Hoe dan ook, meneer Bob’s boek stond vol met enthousiaste verhalen en ik besloot de berg voor vandaag te laten wat ie is en met meneer Bob in de tuk tuk te klimmen voor een dagje sightseeing in Chiang Mai en omgeving, meer de omgeving want Chiang Mai ken ik inmiddels net zo goed als Amsterdam, nog steeds de mooiste stad ter wereld! Natuurlijk gevraagd om een speciale korting (alleen voor mij?) en voor 300 baht wilde hij me wel de hele dag rondrijden. Meneer Bob heeft duidelijk plezier in zijn werk, de hele tijd zit hij te fluiten in zijn vrolijk versierde tuk tuk. Met zijn tuk tuk haalt hij moeiteloos al het andere verkeer in, je moet niet naar de tegenliggers kijken want je vreest voor je leven. Nota bene, een tuk tuk is dus geen auto maar een driewieler! Hij scheurt er op los en kijkt glimlachend in zijn achteruitkijkspiegel. Ik voelde me een waar prinsesje daar in de tuk tuk en ik zat lekker te genieten van het geweldige uitzicht.

Als eerste hebben we een slangenshow bezocht, was dat even eng zeg. Drie dollende Thai, een boel levensgevaarlijke slangen en een doodsbange jongen uit Israel; ik heb in tijden niet zo gelachen! Vervolgens op naar de apenshow, om maar in het dierenthema te blijven. Dit was jammergenoeg een beetje suf en trouwens, niets kon op tegen de slangen. Na de apen ook maar de olifanten, mijn favoriete dier tegenwoordig. Olifanten zijn zo schattig! Op de olifantenboerderij liepen er een heleboel rond, waaronder een boel kleintjes en die zijn zo mogelijk nog schattiger dan de grote. Heb een tijdje gefascineerd staan kijken hoe twee tieners met elkaar aan het spelen waren en natuurlijk geprofiteerd van dat mooie fotomoment! De verplichte show was ook geweldig, olifanten die voetballen, olifanten die schilderen, olifanten die een hek bouwen, je zou er zo een mee naar huis nemen als huisdier, hoewel ik weet uit de film dat olifanten bang zijn voor muizen en ik juist behoefte heb aan een muizenverjager…

Tot slot nog een bezoekje gebracht aan Bo San oftewel het umbrellavillage, bekend om de parasolletjes die ze daar handmaken. Hartstikke interessant, maar ik was meer ge├»nteresseerd in de t-shirtbeschilderaars. Ik ben nu de allergelukkigste eigenaar van een origineel H&M shirtje waar met grote letters JEROEN is op geschilderd! Geweldig! Mijn leven is weer wat completer…


This post is categorised in Stories

This post is tagged

Categories